Usunięcie jednego białka przyspiesza gojenie ran i chroni przed nowotworem skóry
Badania naukowe Leczenie ran Newsy Obok slidera Profilaktyka

Usunięcie jednego białka przyspiesza gojenie ran i chroni przed nowotworem skóry

Naukowcy z belgijskiego Vlaams Instituut voor Biotechnologie w Gandawie odkryli, że białko HMGB1 ma związek z gojeniem ran, a zastosowanie odpowiednich terapii mogłoby pomóc osobom z cukrzycą i pęcherzowymi chorobami skóry, chroniąc je zarazem przed rakiem skóry. Przełomowe badanie opublikowano w czasopiśmie „Cell Reports”.

W proces naprawczy uszkodzeń skóry i tkanek miękkich włącza się wiele biologicznych mechanizmów prowadzących m.in. do powstania blizny. Jak wykazali naukowcy z Vlaams Instituut voor Biotechnologie w Gandawie (VIB-UGent), jedno z zaangażowanych w te procesy białek – HMGB1 – spowalnia gojenie się ran. Jest ono odpowiedzialne nie tylko za kontrolę działania neutrofili, czyli szczególnego rodzaju komórek odpornościowych, ale również odgrywa rolę w powstawaniu nowotworów w miejscu przebytego urazu. Naukowcy uważają, ze zablokowanie tych mechanizmów mogłoby ułatwić leczenie owrzodzeń u chorych na nowotwory, cukrzycę czy pęcherzowe choroby skóry, np. EB. Jak wynika z wielu danych klinicznych, z których pierwsze datuje się na XIX wiek, przewlekły stan zapalny lub wcześniej doznany uraz może predysponować tkanki do powstawania nowotworów – tak zwanego „rak w bliźnie”. Dotychczas jednak nie udało się w pełni zrozumieć mechanizmów molekularnych, które łączą proces gojenia z nowotworem.

Choć HMGB1 pomaga przy małych obrażeniach, szkodzi przy ranach przewlekłych

Po doznanym urazie jako pierwsze do skóry dostają się krótko żyjące neutrofile, które tworzą w ranach specjalistyczne struktury zwane NET (neutrofilowe pułapki zewnątrzkomórkowe). Polega to na tym, że ginąc, te specyficzne komórki odpornościowe wyrzucają ze swojego jądra i ziarenek cytoplazmatycznych nitki chromatyny i białek. Zespół dr Esther Hoste z VIB-UGent badał rolę HMGB1 w naprawie uszkodzonych tkanek oraz powstawaniu nowotworów skóry. HMGB1 jest białkiem wydzielanym przez uszkodzoną tkankę i aktywującym układ odpornościowy. Naukowcy genetycznie usunęli HMGB1 z komórek skóry myszy i wykazali, że ich rany goiły się szybciej niż u normalnych myszy, były też całkowicie chronione przed powstawaniem nowotworów związanych z ranami. Myszy pozbawione HMGB1 w nabłonkowych komórkach skóry wykazywały zmniejszoną liczbę neutrofili i NET w ranach skóry.

– Wykazaliśmy, że mechanizm wykorzystywany do alarmowania układu odpornościowego, że coś idzie nie tak, może zostać przejęty w celu inicjacji raka – wyjaśnia dr Hoste. – Chociaż wydzielanie HMGB1 jest korzystne w przypadku niewielkich obrażeń, może być szkodliwe przy poważniejszych lub przewlekłych ranach, ponieważ może to wywołać tworzenie się guzów w tych miejscach.

Szkodliwe NET, które łączą naprawę rany z tworzeniem się guza, zaobserwowano również u pacjentów cierpiących na ciężką chorobę skóry – wrodzone pęcherzowe oddzielanie się naskórka (Epidermolysis bullosa, EB). Osoby dotknięte tym schorzeniem doznają powtarzających się cyklów urazów i gojenia, są także narażeni na wysokie ryzyko rozwoju raka skóry.

„Chcemy zbadać, czy ten szlak molekularny wpływa również na inne tkanki”

Odkrycia belgijskich naukowców sugerują, że wpłynięcie na uwalnianie HMGB1 lub tworzenie NET w skórze może być korzystne w przypadku EB oraz u pacjentów z cukrzycą, u których pojawiły się przewlekłe owrzodzenia. Terapie skoncentrowane na HMGB1 mogłyby przyspieszyć gojenie się ran, ograniczając jednocześnie ryzyko inicjacji raka.

– Byliśmy zaskoczeni, że zakłócanie wydzielania jednej cząsteczki zapewnia takie korzyści w procesie naprawy urazu i może całkowicie zablokować tworzenie się nowotworu – powiedział prof. Geert van Loo z VIB-UGent. – Ewentualne praktyczne korzyści pojawią się co najmniej za kilka lat. Teraz chcemy zbadać, czy ten nowo zidentyfikowany szlak molekularny wpływa również na inne tkanki, w których uraz jest związany z tworzeniem się nowotworu, takie jak jelito. Obecnie pracujemy nad nowymi sposobami hamowania tej szkodliwej ścieżki, aby doprowadzić nasze odkrycia do fazy klinicznej.

Źródło: PAP

Przeczytaj również: Pierwszy pacjent z EB leczony w fazie 2 próby RGN-137 osiąga całkowite wyleczenie rany

Przeczytaj bezpłatnie artykuł w czasopiśmie „Forum Zakażeń”:

Prokalcytonina jako marker rozpoznawania i monitorowania sepsy

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *