Dermatologia Leczenie ran Newsy Pod sliderem

Choroba Velpeaua – przyczyny, objawy i leczenie

Choroba Velpeaua, inaczej określana jako trądzik odwrócony lub ropnie mnogie pach, to przewlekłe schorzenie o podłożu dermatologicznym, trudne w gojeniu i często skutkujące poważnymi powikłaniami, takimi jak głębokie blizny, przetoki, a w niektórych przypadkach wtórne ropne zapalenie gruczołów potowych.

Przyczyny ropni mnogich

Choroba Velpeaua rozwija się najczęściej u osób w wieku 20-25 lat. U kobiet w wielu przypadkach ustępuje u kobiet w okresie menopauzy. Schorzenie to początkowo wiązano z zakażeniem bakteryjnym apokrynowych gruczołów potowych, jednak specjaliści wskazują, że choroba pierwotnie dotyka mieszków włosowych i gruczołów łojowych, natomiast dopiero wtórnie zajmuje gruczoły potowe.

Do czynników ryzyka rozwoju ropni mnogich należą: nadmierna potliwość, nieprawidłowa higiena, palenie papierosów, współistniejące choroby zapalne skóry oraz schorzenia mieszków włosowych (np. torbiel pilonidalna, łysienie bliznowaciejące), choroba Leśniowskiego-Crohna, noszenie zbyt ciasnych, przylegających do ciała i uniemożliwiających skórze oddychanie ubrań. Na pojawienie się choroby Velpeaua może także mieć wpływ cukrzyca lub otyłość pacjenta.

Przebieg choroby Velpeaua

Głównym objawem trądziku odwróconego są pojedyncze lub mnogie, podskórne guzy i ropnie, które z czasem ulegają rozmiękaniu i samoistnemu przebiciu. Proces gojenia jest bardzo powolny lub całkowicie zahamowany, co prowadzi do powstawania przetok i blizn. W przebiegu choroby pojawiają się też pomniejsze wtórne zmiany skórne, takie jak zaskórniki, blaszkowaty naciek, ziarniniaki ropotwórcze w ujściach zatok i krosty, którym towarzyszy świąd i pieczenie, a także nieprzyjemny zapach.

Charakterystyczną cechą, odróżniającą chorobę Velpeaua od innych schorzeń dermatologicznych, np. trądziku pospolitego, jest lokalizacja zmian skórnych. Pokrywa się ona z rozmieszczeniem gruczołów apokrynowych – w dołach pachowych, w obrębie narządów płciowych i odbytu oraz na brodawkach sutkowych. Zmianom skórnym nie towarzyszą objawy ogólne.

Leczenie choroby Velpeaua

Choroba Velpeaua, ze względu na podobieństwo objawów klinicznych, w początkowym stadium jest często błędnie rozpoznawana jako pojedyncze zmiany ropne (czyraki). Dopiero przewlekły przebieg choroby i oporność na terapię wskazuje na ropnie mnogie.

W aktualnej praktyce klinicznej brakuje ustandaryzowanych procedur postępowania z chorobą Velpeaua. W terapii stosuje się antybiotyki (tetracyklina, leczenie skojarzone klindamycyną i ryfampicyną) i kortykosteroidy. Do praktyki terapeutycznej należy również miejscowe stosowanie maści z ichtiolem oraz doustne podawanie retinoidów. U kobiet skuteczne jest także stosowanie preparatów antyandrogenowych.

Stosuje się również leczenie chirurgiczne polegające na rozcinaniu guzów i zastosowaniu drenażu lub usuwaniu zmienionej chorobowo tkanki. Ta metoda umożliwia uzyskanie pełnego wyleczenia.

Powikłania

Nieleczona choroba Velpeaua może być powikłana wystąpieniem zgorzeli Fourniera bądź sepsy. W rzadkich przypadkach może być czynnikiem zwiększonego ryzyka rozwoju nowotworu (rak kolczystokomórkowy, rak błony śluzowej policzka, rak wątrobowokomórkowy).

Źródła: https://podyplomie.pl/, https://acadderm.com/, https://www.ncbi.nlm.nih.gov/

Przeczytaj także: Szyja skrzypka – co to za schorzenie i jak się je leczy?

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *