Leczenie ran Pod sliderem Rodzaje ran

Przepuklina okołostomijna – jak powstaje?

Przepuklina okołostomijna to najczęstsze i zarazem najpoważniejsze powikłanie stomii. Jej wystąpienie nie tylko wiąże się z wieloma utrudnieniami życia codziennego pacjenta, ale może też spowodować poważne powikłania zdrowotne.

Rodzaje przepuklin okołostomijnych

Ze względu na sposób przemieszczania się jelit w przepuklinie okołostomijnej wyróżnia się dwa ich rodzaje: przepuklinę okołostomijną prawdziwą (przyczyną przemieszczania się jest zbyt szeroki kanał stomijny) oraz przepuklinę rzekomą (wiąże się z nadmiernym zwiotczeniem tkanek wokół stomii, a nie z poszerzeniem kanału stomijnego).

Przyczyny powstawania przepukliny okołostomijnej

Przepuklina okołostomijna to jedno z późnych powikłań stomii. W wyniku wyłonienia stomii powstaje otwór w powłokach brzusznych, w który chirurg wszywa wylot jelita. Doprowadza to do znacznego osłabienia mięśni brzucha, zaś wytworzony otwór zaczyna się stopniowo powiększać. Ponadto w wyniku różnych czynności fizjologicznych, takich jak wypróżnianie, oddychanie, chodzenie, kaszel czy kichanie, w jamie brzusznej okresowo wzrasta ciśnienie, co sprawia, że zawartość jamy brzusznej jest wpychana w okolicę otworu stomijnego. W ten sposób tworzy się przepuklina.

Do jej powstania dochodzi najczęściej w ciągu dwóch lat od operacji wyłonienia stomii, ale ryzyko jej wytworzenia istnieje

Na wytworzenie się przepukliny ma wpływ wiele czynników. Pierwsza grupa to czynniki związane z cechami indywidualnymi pacjenta: zaawansowana choroba nowotworowa, otyłość, starszy wiek pacjenta, cukrzyca, palenie papierosów, obturacyjna choroba płuc, wrodzone osłabienie powięzi, przerost gruczołu krokowego.

Także okoliczności i sposób przeprowadzenia operacji mogą wpłynąć na powstanie przepukliny. Częściej powikłana przepukliną jest kolostomia (stomia na jelicie grubym). Ryzyko wystąpienia tego powikłania zwiększa także wykonanie zabiegu w trybie nagłym, wytworzenie zbyt szerokiego kanału stomijnego przez chirurga operującego, umiejscowienie stomii poza mięśniem prostym brzucha lub umieszczenie stomii w ranie operacyjnej bądź w jej bezpośrednim sąsiedztwie.

Wytworzenie się przepukliny związane jest także z powikłaniami pooperacyjnymi, takimi jak zakażenie tkanek wokół przetoki, niedrożność pooperacyjna, proces zapalny w pobliżu przetoki.

Objawy przepukliny okołostomijnej 

Przepuklina okołostomijna objawia się w postaci miękkiego guza w okolicy stomii. Guz ulega zredukowaniu, kiedy pacjent leży, natomiast staje się widoczny i wyczuwalny, kiedy pacjent przyjmuje pozycję pionową. Guz wyraźnie zaznacza się także w wyniku chwilowego zwiększenia ciśnienia wewnątrzbrzusznego, np. z powodu kaszlu, kichania lub dźwigania przez pacjenta ciężaru.

Metody leczenia i prewencji przepukliny okołostomijnej

W przypadku stomii stałej, która ma funkcjonować przez całe życie pacjenta, dużą skuteczność w zapobieganiu przepuklinie okołostomijnej wykazuje zabieg wszycia polipropylenowej siatki wzmacniającej wokół otworu stomijnego. Siatkę tę można też wykorzystać już po wystąpieniu przepukliny.

Inna metoda prewencyjna to zakładanie pasa przepuklinowego już we wczesnym okresie pooperacyjnym. Należy jednak zwrócić uwagę, że pas musi być indywidualnie dopasowany do pacjenta (prawidłowa szerokość i otwór na stomię).

W przypadku, kiedy już doszło do powstania przepukliny, leczenie ma formę operacyjną. Może polegać na relokacji stomii (stomia zostaje wyłoniona w innym miejscu, a poprzedni otwór zaszyty) lub na zwężeniu poszerzonego otworu za pomocą szwów. Obie te metody charakteryzują się jednak dużym ryzykiem nawrotu powikłania.

Powikłania przepukliny okołostomijnej

Przepuklina okołostomijna w wyniku uwięźnięcia może doprowadzić do niedrożności jelita lub jego uszkodzenia. W takim przypadku dochodzi do zatrzymania gazów i stolca oraz silnego bólu w okolicy stomii. Obecność przepukliny może także stwarzać trudności w zaopatrywaniu stomii w sprzęt stomijny oraz w przeprowadzeniu irygacji. Tego rodzaju objawy są wskazaniem do interwencji chirurgicznej.

Źródła: https://www.szpital-lebork.com.pl/, http://www.czytelniamedyczna.pl/

Przeczytaj także: Kolagen w procesie gojenia ran

1
Dodaj komentarz

avatar
  Subscribe  
Powiadom o
emilia
Gość
emilia

No my niestety też mieliśmy ten problem, nie życzę nikomu. Nam pomogła P.Agnieszka Głuszczak z przychodni leczenia ran (to się chyba nazywało Centrum Stopy). Pani Agnieszka potrafi robić cuda jeśli chodzi o rany i to różnego pochodzenia jak się później okazało. Ja polecam w 100%