Rana trudno gojąca się
Obok slidera Rodzaje ran

Rana trudno gojąca się. Jak ją różnicować?

Ten tekst przeczytasz w 2 min.

Rozpoznanie rany trudno gojącej się nastręcza problemów nawet specjalistom z długoletnim stażem pracy. Oceny dokonuje się w oparciu o badanie przedmiotowe oraz specjalistyczny wywiad. Co należy wziąć pod uwagę, aby dokonać prawidłowej diagnozy?

Czas jest wskazówką

Raną trudno gojącą się nazywamy ubytek, który nie zagoił się mimo upływu 4-6 tygodni. Niektórzy eksperci twierdzą, że o ranie przewlekłej można mówić dopiero po upływie 6-8 tygodni. Dokonując oceny rany, należy przeprowadzić specjalistyczny wywiad oraz badania przedmiotowe, które pozwolą na wybór odpowiedniej metody leczenia

Wygląd i objawy

Rozpoznanie rany często bywa utrudnione ze względu na występowanie objawów, które są charakterystyczne dla kilku rodzajów ubytków. Stan tkanek w dnie rany, wygląd jej brzegów oraz symptomy towarzyszące to czynniki ułatwiające diagnozę. Wskazówką może być również umiejscowienie rany. Prawdziwym wyzwaniem jest różnicowanie owrzodzeń naczyniowych oraz zespołu stopy cukrzycowej. Bywa jednak, że występowanie ubytku kłóci się z wyglądem brzegów i tkanek na dnie rany, dlatego też stawiając diagnozę należy zwrócić uwagę na szereg czynników, które umożliwią rozpoznanie schorzenia. Oprócz wyglądu rany niezwykle istotnymi symptomami pozwalającymi ją rozpoznać jest również zapach, wysięk, obecność martwicy itd.

Wskaźnik ABI

Popularnym narzędziem, które pomaga w diagnostyce ran trudno gojących się jest wskaźnik ABI (wskaźnik kostka-ramię). Służy on pomiarom ilorazu ciśnienia skurczowego mierzonego na stopie do ciśnienia skurczowego na ramieniu wyznaczonego u chorego leżącego. Powinno się skorzystać z tego diagnostycznego sposobu, kiedy podejrzewa się niedokrwienie kończyny dolnej w przebiegu choroby tętnic obwodowych. Jeśli wskaźnik ABI będzie wynosił >0,9 oznacza to występowanie owrzodzenia żylnego, natomiast przy wskaźniku ABI <0,9 diagnozuje się komponentę niedokrwienną.

Skóra okalająca pozwoli rozpoznać przyczynę

Skóra okalająca jest wielką pomocą w przypadku rozpoznania przyczyny owrzodzenia, ponieważ zmienia się ona pod wpływem różnej genezy schorzenia:

  • Owrzodzenie w okolicy kostek bez objawów przewlekłej niewydolności żylnej (PNŻ) może być wywołane przez reumatoidalne zapalenie stawów (RZS). Charakterystyczne dla tego rodzaju rany będzie wędrujące owrzodzenie, które sprawia wrażenie ubytku gojącego się, a równocześnie powiększa swój obszar.
  • Owrzodzeniu żylnemu zawsze towarzyszą symptomy PNŻ: przebarwienia i tkanka bliznowata w okolicy kostek. Skóra jest wówczas cienka, zanikowa, blada, bez owłosienia.
  • Owrzodzenia żylno-chłonne charakteryzują się twardą i grubą skórą, przy wąskiej kostce i szerokiej łydce.

Pomocny w diagnozie jest również wygląd brzegów owrzodzenia: w przypadku owrzodzeń żylnych charakteryzują się łagodnym spadem w kierunku dna, w owrzodzeniach niedokrwiennych są one pionowo schodzące i ostro wycięte, natomiast w niewydolności chłonnej owrzodzenie jest najczęściej płaskie i rozległe. Ponadto dno owrzodzeń może się od siebie różnić: od różowego i wilgotnego w owrzodzeniach żylnych, przez blade i najczęściej bez wydzieliny, po suche w owrzodzeniach niedokrwiennych.

Rodzaj bólu pomoże w diagnozie

Nasilenie bólu, długość czasu jego występowania czy też pory dnia, kiedy się pojawia są także cenną wskazówką w rozpoznaniu. Wyróżnić możemy:

  • ból żylny – narasta w ciągu dnia, uśmierza go odpoczynek i uniesienie kończyn. Początkowo pojawia się on pomiędzy kostkami a ścięgnem Achillesa, by wraz z rozwojem choroby promieniować na całą kończynę. Przy palpacji w tych miejscach występuje ból, a skóra jest wówczas ciepła.
  • ból niedokrwienny – rośnie w pozycji leżącej, a uśmierza go opuszczenie kończyn oraz spacerowanie. W przypadku niewydolności naczyń tętniczych obrzęk pojawia się rzadko. Skóra jest wówczas blada i zimna.
  • ból chłonny – rzadko występuje sam, wymaga interwencji w postaci kompresjoterapii systemowej. Obrzęk ten umiejscawia się na nodze powyżej kostki, skóra staje się wówczas zgrubiała i twarda.

Przeczytaj pokrewny artykuł w czasopiśmie „Leczenie Ran”:

Rany przewlekłe – epidemiologia i czynniki wpływające na proces gojenia

[DISPLAY_ULTIMATE_SOCIAL_ICONS]

One thought on “Rana trudno gojąca się. Jak ją różnicować?

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *