Leczenie ran Nowe technologie Obok slidera

Rękaw ozonowy w leczeniu ran

Zastosowanie terapii z udziałem rękawa ozonowego przyspiesza gojenie ran i pozwala pacjentowi na powrót do zdrowia. Zanim jednak sięgnie się po metodę wykorzystującą ozon, należy wykluczyć u pacjenta choroby, które wykluczają jej stosowanie.

Ozon dotlenia rany

Już od ponad 150 lat ozon jest wykorzystywany w terapii, dezynfekcji oraz leczeniu ran. Wyróżnia go sposób działania – wyzwala on reakcje łańcuchowe: docierając do krwi, zwiększa saturację hemoglobiny z tlenem, co zmniejsza niedotlenienie w obszarze rany. Terapia ozonem aktywuje również proces glikozy w erytrocytach, co pomaga oddawać tlen z połączeń koordynacyjnych oksyhemoglobiny do tkanek. Poza tym ozon powoduje aktywizację antyoksydacyjnych enzymów, co działa przeciwzapalnie. Ponadto ozon zabija bakterie i uniemożliwia reakcje między wirusami a komórkami chorego. Badania wykazały, że mieszanki tlenowo-ozonowe zmniejszają ból, również fantomowy, a także przyspieszają proces leczenia ran, również w fazie ostrej. Prócz komór hiperbarycznych, ozon stosuje się w preparatach oleistych i maściach.

Rękaw ozonowy – jak działa?

Rękaw bądź but ozonowy wykorzystuje działanie mieszaniny tlenowo-ozonowej w różnych stężeniach w formie gazowej. W zabiegu bierze udział specjalistyczna osłona foliowa nakładana na kończyny dolne. Zabieg, nazywany ozonową kąpielą, powinien trwać przynajmniej 30 minut. Całość terapii wymaga 10-15 sesji, przeprowadzanych każdego dnia. Metodę z użyciem rękawa ozonowego sugeruje się szczególnie pacjentom zmagającym się z owrzodzeniem stopy spowodowanym przez cukrzycę lub miażdżycą, jak i w przypadku występowania owrzodzenia żylakowego podudzi. But czy też rękaw ozonowy, w znacznym stopniu przyspiesza leczenie ran. Oprócz tego, zabieg stosuje się również profilaktycznie u osób chorujących na cukrzycę. Metoda ta uchroniła od amputacji kończyny dolnej wielu pacjentów zmagających się ze stopą cukrzycową.

Przeciwwskazania w terapii rękawem ozonowym

Nie każdy pacjent może skorzystać z zabiegu z udziałem rękawa ozonowego – dotyczy to osób, które nie powinny w żaden sposób stosować terapii ozonem. W grupie chorych, które pod żadnym pozorem nie mogą korzystać z rękawa ozonowego, znajdują się pacjenci cierpiący na nadczynność tarczycy oraz niewyrównane nadciśnienie tętnicze. Osoby, które niedawno przeszły zawał mięśnia sercowego, również nie mogą być poddane terapii ozonem. Dotyczy to też kobiet w ciąży i karmiących piersią. Podobna sytuacja dotyczy osób, które zatruły się alkoholem.

Ozon u niektórych pacjentów może wywoływać reakcje alergiczne, dlatego też przed przeprowadzeniem zabiegu powinno się przeprowadzić testy. Osoby poddawane zabiegowi także powinny obserwować miejsce, na które został nałożony rękaw i aplikowana jest mieszanina tlenowo-ozonowa. Niepożądane reakcje należy bezzwłocznie zgłosić lekarzowi lub pielęgniarce przeprowadzającej zabieg.

W związku z wieloma przeciwwskazaniami chorobowymi, przez zastosowaniem rękawa ozonowego zawsze należy odbyć konsultację medyczną, podczas której lekarz będzie mógł zapoznać się z przebytymi chorobami czy zażywanymi przez pacjenta lekami. Mając pełen obraz, lekarz będzie mógł zdecydować, czy zastosowanie terapii ozonowej jest bezpiecznym rozwiązaniem.

Źródło: Leczenie Ran

Przeczytaj bezpłatnie pokrewny artykuł w czasopiśmie „Leczenie Ran”:

„Rola tlenu w proces gojenia ran”

2 thoughts on “Rękaw ozonowy w leczeniu ran

  1. Nie wiem jak rękaw, ale ogólnie wierzę w działanie lecznicze ozonu. Cierpię od wielu lat na łuszczycę i tylko preparat Ozonella pomaga mi skutecznie w dolegliwościach. Produkt ma niesamowite działanie.

  2. Ja również testowałam preparat Ozonella i jestem nim zachwycona. Był w 100 % skuteczny w moich zmaganiach z problemami skórnymi.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *