Leczenie ran Newsy Pod sliderem

Rodzaje nici chirurgicznych i kiedy je stosować

Ten tekst przeczytasz w 2 min.

We współczesnej praktyce klinicznej wykorzystuje się różne rodzaje nici chirurgicznych. Ich dobór zależy od wielu czynników, takich jak typ i rozległość rany, rodzaj szytej tkanki, występowanie zakażenia i martwicy oraz stopień ukrwienia, a także dobrana przez chirurga technika szycia. Jakie są główne rodzaje nici?

Stosowane we współczesnej chirurgii szwy mogą być klasyfikowane na wiele sposobów. Wyróżnia się nici wchłanialne i niewchłanialne, naturalne i syntetyczne, jednowłóknowe i wielowłóknowe.

Szwy wchłanialne

Szwy wchłanialne mogą być zrobione z surowców naturalnych lub syntetycznych. Wchłanianie nici zachodzi w procesie hydrolizy (przy materiałach syntetycznych) lub pod wpływem enzymów (nici naturalne) i trwa średnio od dwóch do trzech miesięcy (czas wchłaniania zależy także od umiejscowienia rany i stanu zdrowia pacjenta). Szwy wchłanialne polecane są w tych dziedzinach chirurgii, które wymagają dobrego efektu estetycznego (chirurgia plastyczna, ginekologia), a także w stomatologii, gdzie czas podtrzymywania konieczny do wygojenia nie jest długi.

W przypadku naturalnych nici wchłanialnych najpopularniejszym surowcem jest katgut, czyli włókno wytwarzane z kozich lub baranich jelit. W aktualnej praktyce klinicznej odchodzi się od stosowania tego rodzaju nici ze względu na ich niską wytrzymałość, duże ryzyko wywołania reakcji zapalnej i trudny do przewidzenia czas wchłaniania.

Wśród wchłanialnych nici syntetycznych wyróżnia się nici poliglikolidowe, poliglaktynowe oraz polidioksanonowe.

Wchłanialne nici syntetyczne charakteryzują się przewidywalnym, regularnym czasem absorpcji, wysoką biozgodnością, elastycznością i odpornością na rozciąganie. Z tego powodu stosuje się je między innymi u pacjentów o obniżonej odporności, otyłych, starszych, diabetyków i pacjentów nowotworowych (nici z polidioksanonu) oraz w chirurgii ogólnej i przewodu pokarmowego oraz klatki piersiowej, urologii i ortopedii (nici poliglikolidowe).

Szwy niewchłanialne

Nici niewchłanialne mogą być zarówno syntetyczne (poliamid, poliester, polipropylen), jak i naturalne (len, jedwab o zmniejszonej ilości serycyny). Są stosowane przede wszystkim do szycia ran, które wymagają długotrwałego i stabilnego podtrzymywania. Są one odporne na obciążenia i zapewniają trwałe połączenie tkanek. Z tego powodu znajdują zastosowanie m.in. w chirurgii urazowo-ortopedycznej (monofilamentowe nici stalowe o dużej wytrzymałości i plastyczności), chirurgii sercowo-naczyniowej (nici z polifluorku winylidenu), chirurgii skóry oraz w zabiegach okulistycznych (nici poliamidowe).

Niewchłanialne nici syntetyczne charakteryzują się znaczną biostabilnością (są odporne na działanie enzymów i płynów ustrojowych), idealnie gładką powierzchnią (dzięki czemu w niewielkim stopniu uszkadzają tkankę, a ryzyko nagromadzenia bakterii na szwie jest wyeliminowane), dużą elastycznością i odpornością na rozciąganie.

Nici z jedwabiu i lnu także są wytrzymałe na rozciąganie, miękkie, pozbawione pamięci skrętu, ale podatne na działanie płynów ustrojowych, przez co ich wytrzymałość może się z czasem zmniejszać. Nici jedwabne stosuje się w stomatologii, otolaryngologii, chirurgii szczękowej i neurochirurgii. Nici lniane wykorzystuje się natomiast dla uzyskania homeostazy śródoperacyjnej oraz przy podtrzymywaniu obłożeń operacyjnych i drenów.

Źródła: https://chirurgia-transplantacyjna.wum.edu.pl/, https://www.healthline.com/, https://www.echirurgia.pl/

Przeczytaj także: Rewolucyjna metoda terapii rozległych oparzeń

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *